آنچه كه بايد درباره بواسير ترومبوزه بدانيد!

همانطور كه مي‌دانيد بواسير به تورم و التهاب عروق مقعدي گفته مي‌شود و بواسير ترومبوزه هم يكي از انواع هموروئيد است. ترومبوزه همان تجمع خون در عروق هموروئيد است كه با پيشرفت بيماري ايجاد مي‌شود. اين نوع بواسير بايد هرچه سريع تر درمان شود. اگر قصد آشنايي بيشتر با نشانه‌ها و روش‌هاي درمان اين بيماري را داريد، با ما همراه باشيد:

بواسير(هموروئيد)ترومبوزه چيست؟

“ترومبوز” به معني لخته شدن خون است. بواسير ترومبوزه زماني ايجاد مي‌شود كه كيسه‌ها و بافت‌هاي ديواره مقعد بيرون زده و پر از خون شوند. به بياني ديگر مي‌توان گفت در اين حالت رگ‌هاي خوني داخل مقعد متورم و گشاد شده و هنگام دفع مدفوع ممكن است از مقعد بيرون بزنند. بواسير ترومبوزه مي‌تواند دردناك باشد و فعاليت‌هاي روزمره فرد مثل پياده روي، نشستن و اجابت مزاج را با مشكل مواجه كند.

علائم بواسير ترومبوزه

مهم‌ترين علائم و نشانه‌هايي كه مي‌تواند به تشخيص بواسير كمك كند به اين شرح است:

تجمع لخته خون در بافت بواسير

احساس درد هنگام دفع مدفوع،نشستن و حتي پياده روي

خارش اطراف مقعد

خونريزي هنگام اجابت مزاج

تورم يا توده‌هاي اطراف مقعد

علت ايجاد هموروئيد ترومبوزه

دلايل و مواردي كه مي‌توانند احتمال ابتلا به اين بيماري ار افزايش دهند به اين شرح است:

بارداري و زايمان در زنان

رژيم غذايي نادرست

فشار بيش از حد هنگام اجابت مزاج

يبوست

اسهال

اجتناب از دفع به موقع مدفوع

كم تحركي و نشستن به مدت طولاني

همچنين با افزايش سن خطر ابتلا بواسير(هموروئيد) به دليل ضعيف شدن بافتهاي مقعد،افزايش مي‌يابد.

روش‌هاي درمان بواسير(هموروئيد) ترومبوزه

معمولاً براي درمان بواسير ترومبوزه از ترومبكتومي استفاده مي‌شود. در اين روش جراح يك برش كوچك روي بواسير ايجاد كرده و خون را تخليه مي‌كند. در روش درمان ترومبكتومي معمولا نياز به بيهوشي نيست. اين روش زماني موثر است كه تا چند روز پس از ايجاد لخته خون در هموروئيد، انجام شود. در غير اين صورت ممكن است به ساير درمان‌ها نياز باشد.

اگر ترومبكتومي مؤثر نباشد، پزشك انجام روش هاي درماني ديگري را توصيه مي كند. انواع مختلفي از گزينه‌هاي درمان وجود دارد كه در ادامه به آن مي‌پردازيم:

هموروئيدكتومي: اين روش يكي از درمان‌هاي تهاجمي است كه براي برداشت بافت هموروئيد به كار مي‌رود و ممكن است تحت بي حسي عمومي و يا بي هوشي انجام شود. هموروئيدكتومي براي درمان هموروئيدهاي درجه 3 و 4 كاربرد دارد و به دو روش باز و بسته انجام مي‌شود. اين روش درمان با مشكلات متعددي همراه بوده و درد و خونريزي شديدي را به بيمار تحميل مي‌كند.

رابربند: در اين روش با بستن كش دور بواسير، جريان خونرساني به آن را قطع مي‌كنند و بعد از حدود يك هفته بواسير كوچك شده و از بين مي رود.

هموروئيدوپكسي: در اين روش كه به آن استاپلر هم گفته مي‌شود، از يك دستگاه منگنه‌اي كمك مي‌گيرند و بدون ايجاد برش, خونرساني به زائده‌ ايجاد شده را قطع مي‌كنند. اين روش يك درمان سرپايي است.

چه زماني به پزشك مراجعه كنيم؟

اگر هنگام حركات روده و دفع مدفوع دچار خونريزي شده‌ايد و يا در صورتي كه بعد از يك هفته مراقبت در منزل بهبودي حاصل نشده، لازم است با پزشك خود مشورت كنيد. اگر بواسير در مراحل اوليه درمان نشود،بيماري تشديد شده و درمان آن سخت تر است. اما در مورد بواسير ترومبوزه لازم است به محض شروع علائم و مشاهده لخته خون براي

درمان به پزشك مراجعه كنيد زيرا ترومبكتومي زماني موثر است كه حداكثر دو تا سه روز از شروع علائم گذشته باشد.


https://clinicdarman.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b3%d8%aa%d9%86%db%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa/%d8%a8%d9%88%d8%a7%d8%b3%db%8c%d8%b1-%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%b2%d9%87/


https://www.balatarin.com/permlink/2019/10/26/5192961


http://updatekade.com/forum/index.php?/topic/388-%D9%86%D8%AD%D9%88%D9%87-%D9%85%D8%B5%D8%B1%D9%81-%D9%88-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%81-%D8%A2%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%85%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF/


http://forum.kaghaz-rangi.com/forum/about-ninimag/questions_point_views/3278


https://sites.google.com/view/medicalbvsyr/%D9%BE%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A2%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%85%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF



ادامه مطلب
نوشته شده توسط ghazalmah | ۸ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۳:۴۷:۳۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

شقاق مقعد چيست و چه علائمي دارد؟

شقاق مقعد يا آنال فيشر (فرانسوي: Fissure anale) وضعيتي بسيار دردناك است كه حاصل زخم سطحي يا پارگي در ناحيه پوشش سلولي مقعد است. شقاق به صورت يك خط طولي است كه در نيمه تحتاني كانال مقعد در ناحيه زير خط دندانه‌اي ايجاد مي‌شود و چون اين ناحيه حسگرهاي بسيار زيادي دارد، يك وضعيت فوق‌العاده دردناك را براي فرد بيمار ايجاد مي‌كند.

 

علل زمينه ساز

  • تروماي ناشي از عبور مدفوع سفت يا اسهال طولاني
  • زايمان
  • سابقه جراحي مقعد
  • سوء مصرف ملين‌ها
  • آميزش جنسي مقعدي
  • يبوست

دسته بندي

شقاق به دو نوع حاد و مزمن تقسيم مي‌شود. شقاقي كه زير دوازده هفته طول كشيده باشد، شقاق حاد در نظر گرفته مي‌شود. اين نوع شقاق مي‌تواند به اسپاسم اسفنكتر داخلي مقعد منجر شود كه اين مسئله به نوبه خود باعث گسترش پارگي و درد شديد و كاهش خونرساني به آنودرم مي‌شود. اين چرخه درد، اسپاسم و كاهش خونرساني (ايسكمي) سبب عدم بهبودي زخم شده و بنابرابن شقاق مزمن ايجاد مي‌شود.

موقعيت شقاق‌ها

بيش از ۹۰ درصد شقاق‌ها در قسمت خلفي مياني مقعد ايجاد مي‌شوند. ساير موارد در قدامي مياني مقعد ديده مي‌شوند. حدود يك درصد موارد نيز دو طرفه مي‌باشند. علت شايع تر بودن شقاق در قسمت خلفي را خونرساني ضعيف تر اين بخش در مقايسه با بخش قدامي مي‌دانند. اگر شقاق مزمن در مناطقي بجز خط وسط مشاهده شود مي‌تواند دال بر بيماريهايي مانند سيفيليس, ايدز, كرون و لوسمي باشد.

علائم

درد شديد و خون‌ريزي از مقعد در هنگام دفع مدفوع. خون معمولاً به صورت رگه‌اي بر روي مدفوع ديده مي‌شود. گاه به قدري درد شديد است كه فرد اجازه معاينه را نمي‌دهد. در اين موارد و نيز در مواردي كه شك به آبسه پري آنال وجود دارد، بهتر است فرد در زير بيهوشي مورد معاينه قرار گيرد. شقاق حاد به شكل يك خط طولي است، حال آن كه شقاق مزمن يك زخم وسيع تر است كه لبه‌هاي برجسته‌اي داشته و فيبرهاي سفيد عضله اسفنكتر داخلي مقعد در كف آن مشاهده مي‌گردد. اغلب در سمت بيروني اين زخم، يك منگوله پوستي(Skin tag) و در سمت دروني آن يك پاپيلاي مقعدي هيپرتروفيه(sentinel pile) يا زائده نگهبان ديده مي‌شود.

درمان

اهداف درمان هاي اوليه‌اي كه براي شقاق‌هاي مقعدي طراحي شده‌اند و اغلب بسيار موفقيت آميز نيز هستند، مبتني بر نرم‌تر كردن مدفوع و گذر آسان تر آن از مقعد و جلوگيري از بروز يبوست مي‌باشند. نوشيدن مايعات فراوان و گرفتن يك رژيم غذايي با داشتن فيبر بالا واحتمالا استفاده از نرم كننده‌ها و حجم دهنده‌هاي مدفوعي در اين روش‌ها انجام مي‌پذيرد. جهت درمان بايد سيكل درد، اسپاسم و ايسكمي شكسته شود. اولين قدم درماني تجويز ملين‌هايي است كه مدفوع را حجيم و شل مي‌كنند و همراه با آن نشستن در لگن آبگرم را توصيه مي‌كنيم. در اين مرحله تجويز پماد آنتي هموروئيد (حاوي مواد بيحس‌كننده، كورتون و مواد نرم‌كننده مي‌باشد) يا ژل ليدوكائين مي‌تواند كمك‌كننده باشد. اغلب موارد شقاق حاد با چنين درماني بهبود مي‌يابند. در صورتي‌كه پاسخ درماني كافي گرفته نشد، يا شقاق از نوع مزمن بود، مي‌توان از داروهاي ديگري استفاده كرد.

نيتروگليسيرين با همان مكانيسمي كه عضلات صاف عروق كرونر را شل مي‌كند مي‌تواند عضله اسفنكتر داخلي را هم شل كرده و از اسپاسم خارج كند. پماد %۰٫۲ (دو دهم درصد) آن براي درمان شقاق استفاده مي‌شود و معتقدند يك اسفنكتروتومي شيميايي موقت ايجاد مي‌كند علاوه بر آن خونرساني آنودرم را نيز افزايش مي‌دهد. از معايب آن ايجاد سر درد است و بهتر است در حالت خوابيده استفاده شود. در ايران گاهي به اشتباه به بيمار پماد%۲ (دو درصد) داده مي‌شود كه سردرد بسيار شديدي ايجاد مي‌كند. پماد ايزوسوربايد يا ديلتيازم موضعي و خوراكي نيز مي‌توانند با مكانيسم مشابه به بهبود شقاق كمك كنند و سر درد هم ايجاد نمي‌كنند. درمان دارويي شقاق مزمن در حدود ۶۰٪ موارد مؤثر است.

تزريق موضعي سم بوتولينيوم (بوتاكس) نيز با فلج موقت عضلات اسفنكتر داخلي، يك نوع اسفنكتروتومي شيميايي موقت ايجاد مي‌كند كه مي‌تواند باعث بهبودي شقاق شود. اما در دراز مدت تا ۴۱٪ احتمال عود وجود دارد.

در مورد نقش ليزر در درمان مي‌توان كاملا گفت هيچ فرقي در نوع درمان ندارد و فقط يكي ساده تر و ديگري پيچيده تر مي‌باشد . در صورت عدم پاسخ به درمان داروئي، بهترين درمان، جراحي است، مشروط برآنكه توسط يك جراح كارآزموده انجام شود.

 

منبع: fa.wikipedia.org/wiki/شقاق_مقعد


ادامه مطلب
نوشته شده توسط ghazalmah | ۲ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۲۶:۴۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |